بيماري آلزايمر چیست؟

بیماری آلزایمر شایع ترین نوع دمانس (خردسودگی)، با شروعی تدریجی و پیشرفتی مداوم است که به تدریج حافظه و تواناییهای ذهنی دیگر مانند تفکر، استدلال و قضاوت فرد را تحت تأثیر قرار می دهد و او را در انجام وظایف روزانه زندگی با مشکل مواجه می سازد. در دمانس با نوعی اختلال کلی اکتسابی در شناخت مواجهیم که پیش رونده و برگشت ناپذیر است.دمانس(خردسودگی)، مجموعه اي از علائم و نشانه ها را توصيف مي كند. اين لغت توسط حرفه پزشكي انتخاب شده تا کم ترین بار منفي را به همراه داشته و صحيح ترين واژه جهت توصيف اين گروه از بيماري ها باشد. علائم دمانس مي تواند به علل مختلفی ايجاد گردد، که بیماری آلزایمر شایع ترین آنهاست.  برای آنکه بیمار بتواند از بهترین مراقبت/ درمان برخوردار شود، تشخیص دقیق نوع دمانس ضرورت دارد. آلزایمر نوعی بیماری است که در سن بالا اتفاق می‌افتد و این در زمانی است که بیمار ممکن است دچار بیماری‌های دیگری از جمله دیابت، فشارخون، چربی خون و… نیز باشد بنابراین با از دست دادن فعالیت شناختی خود در بیماری آلزایمر، ‌از مرحله استقلال به وابستگی کامل به مراقبان و خانواده‌ می‌رسد و 24 ساعته باید از آنها مراقبت کرد. معمولا تباهی حافظه نشانه ای است که سبب مراجعه فرد به پزشک می شود و علاوه بر آن نقائصی در چندین قلمرو شناختی مانند قدرت تفکر، تکلم، قضاوت، استدلال و ادراک  دیده می شودكه ازآن جمله مي توان به موارد ذيل اشاره نمود.

1. فراموشی به صورتی که بر فعالیت های روزمره زندگی تاثیر بگذارد.

2. به سختی انجام دادن کارهای روزانه.

3. مشکلات در ادای کلام.

4. اشراف نداشتن به زمان و مکان .

5. کاهش / نقص در قضاوت .

6. مشکلات در تفکر ذهنی .

7. جابجا گذاشتن اجسام .

8. تغییر در حالت و رفتار .

9. تغییر در شخصیت .

10. از دست دادن ابتکار عمل .

هرگونه فراموشي به ويژه در سنين بالاتر از 50 سال بايد جدي گرفته شود.فراموشي يكي از علايم بيماري آلزايمر است اما همه فراموشي ها آلزايمر نيستند. در 60 درصد فراموشي هايي كه اتفاق مي افتد زمينه اي از واقعه در خاطر افراد وجود دارد اما اصل موضوع فراموش شده است؛ بطور مثال اسم شخصي را فراموش مي كنيم اما چهره آن شخص برايمان آشنا است اما در آلزايمر بطور كلي فرد دچار فراموشي مي شود و حتي چهره را نيز به خاطر نمي آورد.

برخي افراد نيز به دليل درگيري هاي مغزي و جسمي فراموش مي كنند كه مثلا غذا خورده اند اما پس از مدتي، هنگام عصر با احساس گرسنگي، متوجه مي شوند كه غذا نخورده اند درحاليكه بيماران آلزايمري بطوركلي غذا خوردن يا نخوردن خود را فراموش مي كنند. مصرف كنندگان برخي از انواع داروها ، افراد داراي مشكلات تيروئيدي و عفوني و افرادي كه دچار ضربه سر شده اند، نيز دچار فراموشي مي شوند، اينگونه مسايل را نبايد به حساب آلزايمر گذاشت اما فراموشي را بايد به ويژه در سنين بالا جدي گرفت و براي تشخيص علت آن به متخصصان مغز و اعصاب مراجعه كرد.  هرچه بيماري آلزايمر زودتر تشخيص داده شود پاسخ بيماري به درمان هاي كنترل كننده و نگهدارنده بيشتر خواهد بود. تشخيص به موقع در بيماران آلزايمري موجب مي شود كه آنان پنج سال ديرتر نسبت به بيماران ديگر دچار عوارض ناشي از اين بيماري مانند بي كنترلي ادرار و سفتي مفاصل شوند.

 نشانه‌های آلزایمر

با افزایش سن تغییراتی در حافظه ایجاد می‌شود که طبیعی است، اما نشانه‌های بیماری آلزایمر چیزی بیش از فراموشی‌های موقتی و ساده‌اند. بین تغییرات معمول حافظه و بیماری آلزایمر مرز روشنی وجود ندارد، اما علائم هشداردهنده زیر، از نشانه‌های آلزایمر شمرده می‌شوند که شباهتی با حالت طبیعی دارند و از این رو بایستی بر روی آنها دقیق شد:

۱-  از دست‌دادن حافظه و فراموش‌کردن مطالب و رویدادهایی که به تازگی به حافظه سپرده شده‌اند.

در حالت طبیعی: فراموشی، از یادبردن گاه و بی‌گاه نام‌ها یا قرارهای ملاقات.

2- اختلال در انجام فعالیت‌های روزانه: افرادی که دچار فراموشی شده‌اند برنامه‌ریزی و انجام امور روزانه برایشان دشوار است. این‌گونه اشخاص ممکن است مراحل مربوط به تهیه غذا، تماس تلفنی یا روش‌های انجام یک بازی را فراموش کنند.

در حالت طبیعی: این که فرد گاه‌گاهی فراموش کند چرا وارد یک اطاق شده یا مطلبی را که می‌خواسته بگوید به‌خاطر نیاورد.

۳- اختلال در زبان یا گویش‌: افرادی که دچار آلزایمر می‌شوند واژه‌های ساده را فراموش کرده یا کلمه‌های غیرمعمول را جایگزین می‌نمایند، به‌طوری که صحبت‌ها و نوشته‌های آنان قابل درک نیستند. به‌عنوان مثال اگر نتوانند مسواک خود را بیابند به جای آن‌که درخواست مسواک کنند می‌گویند: «آن چیزی که برای دهانم است».

در حالت طبیعی: داشتن مشکل در یافتن واژه مناسب به صورت گاه و بی‌گاه.

 

۴- سردرگمی در زمان و مکان (مشکل جهت‌یابی و گم‌کردن زمان و مکان): افرادی که به بیماری آلزایمر دچار هستند گم می‌شوند، فراموش می‌کنند کجا هستند و چگونه به آن‌جا رسیده‌اند و نمی‌دانند چگونه به منزل برگردند.

در حالت طبیعی: فراموش‌کردن روزهفته یا مکانی خاص.

۵- ضعف در استدلال یا قضاوت: فرد مبتلا به آلزایمر ممکن است نتواند لباس مناسب فصل را تشخیص دهد. این شخص هم‌چنین ممکن است مقدار زیادی پول را بدون دلیل به کسی ببخشد.

در حالت طبیعی: تصمیم‌گیری اشتباه و پرسش‌برانگیز به‌طور گاه و بی‌گاه.

۶- اختلال در جداسازی و دسته‌بندی افکار: افرادی که دچار آلزایمر هستند ممکن است در انجام امور ذهنی پیچیده دچار مشکلات غیرطبیعی شوند مثلاً ممکن است عددها و موارد استفاده آنها را فراموش کنند.

در حالت طبیعی: دشوار دانستن محاسبه به طور گاه و بی‌گاه.

-7  قراردادن اشیاء در جایی غیرعادی: افرادی مبتلا به آلزایمر ممکن است اشیاء را در جاهای غیرمعمول قرار دهند. مثلاً اطو را در فریزر یا ساعت مچی را در قندان قرار دهند.

در حالت طبیعی: قراردادن کلیدها یا کیف پول در جای غیرمعمول به طور تصادفی.

۸ – تغییرات درخلق‌وخو یا رفتار: افراد مبتلا به آلزایمر دچار نوسان‌های سریع در رفتار می‌شوند مثلاً زمانی آرام هستند ولی بدون هیچ دلیل مشخصی اشک می‌ریزند یا خشمگین می‌شوند.

در حالت طبیعی: غمگین یا بداخلاق بودن به طور گاه و بی‌گاه.

۹ – تغییرات در شخصیت: افراد مبتلا ممکن است به‌طور سریع و ناراحت‌کننده دچار تغییرات شخصیتی شوند. آنان ممکن است به شدت گیج و سر درگم، بدبین، نگران و محتاط یا وابسته به فردی در خانواده شوند.

در حالت طبیعی: شخصیت افراد در اثر تغییرات سنی به‌طور عادی تغییر می‌کند.

۱۰-  از دست دادن انگیزه: افراد مبتلا به آلزایمر ممکن است بسیار غیر فعال شوند، مثلاً ساعت‌ها جلوی تلویزیون بنشینند، بیشتر از حد معمول بخوابند یا از انجام امور معمول خودداری کنند.

در حالت طبیعی: احساس خستگی موقت از کار یا وظایف اجتماعی.

محققان معتقدند که عوامل بسیاری از جمله بالا رفتن سن، پیشینه ژنتیکی و روش زندگی می‌توانند در شروع این دست بیماری‌ها دخالت داشته باشنـد. آمار ابتلا به زوال عقلی در میان افرادی که مشکل فراگیری دارند بیشتر از دیگران است.

استرس، آلودگي هوا ، نوع غذا و سبك زندگي از عوامل زمينه ساز ابتلا به آلزايمر به شمار مي رود و انجام فعاليت هاي مغزي مي تواند در پيشگيري از ابتلا به آلزايمر موثر باشد.

با ابتلا به آلزایمر، تغییرات متعددی در مغز بیمار رخ می‌دهد که باعث کوچک‌شدن مغز و از بین‌رفتن سلول‌های مغزی می‌گردد. به‌جای این سلول‌ها، لکه‌های متعددی با اشکال خاصی به نام “پلاک‌های پیری” می‌نشیند. علامت دیگر این بیماری، وجود کلاف‌های ظریف مارپیچی‌شکل در سلول‌های مغزی است که در نهایت سلول‌های سالم را از بین می‌برند.

بیماری اسپورادیک (SPORADIC) نوع بسیار شایع آلزایمر است که بیش از ۹۰ درصد مبتلایان از آن رنج می‌برند. نقش وراثت در این گونه از آلزایمر روشن نیست. بیماری آلزایمر موروثی ، نوع دیگری است که چندان شایع نیست، تنها ۵ تا ۱۰ درصد امکان بروز دارد و از یک نسل به نسل دیگر مستقیماً انتقال می‌یابد.

سن اغلب افرادی که به آلزایمر مبتلا می‌شوند بیشتر از ۶۵ سال است و هر چه سن بالاتر می‌رود، احتمال ابتلا به این بیماری هم افزایش می‌یابد. البته مواردی هم بوده که افراد در سن ۴۰ یا ۵۰ سالگی گرفتار آلزایمر شده‌اند. افرادی که یکی از اعضای خانواده‌شان به آلزایمر مبتلا بوده‌اند، بیشتر احتمال دارد به این بیماری گرفتار شوند.

 آسیب شناسی بیماری آلزایمر

بین سلول های مغزی این بیماران رسوبات پروتئینی به نام پلاک های آمیلوئید ایجاد می گردد. این پلاک ها نه تنها مانع از ارتباط بین سلول های عصبی می شود، بلکه باعث تخریب سلول های اطراف خود نیز می گردد. علاوه بر پلاک های آمیلوئید، کلافه های پیچیده دیگری با نام کلافه های نوروفیبریلری در سلول های عصبی مغز به وجود می آیدكه ازدیاد و رشد این ترکیب نیز باعث معدوم شدن سلول های مغزی می شود. کاهش سطح بعضی از موادشیمیایی که پیام ها را بین سلول های عصبی منتقل می کند نیز باعث از بین رفتن ارتباط بین سلول ها می گردد. تمام اين فرآيند باعث کوچک شدن و آتروفی مغز می شود.

روشهای تشخیص بیماری آلزایمر:

تشخیص این بیماری توسط پزشک و با بررسی تاریخچه سلامت بیمار و انجام برخی معاینات جسمانی/ روانی و آزمایش هایی چون سی تی اسکن، ام آر آی مغز، نوارمغزی، آزمایش مایع نخاع و یا آزمون های روانی تست حافظه انجام می پذیرد.  تشخیص بیماری آلزایمر می تواند براي فرد شوک آور باشد.

بخاطر داشته باشید ، شما تنها نیستید که درگیر این بیماری شده اید. خیلی ها تجربه مشابهی دارند.  36 میلیون نفر در دنیا به بيماري آلزايمر مبتلا هستند.

گرفتن تشخیص طبی به منزله انتهای زندگی نیست، به این معناست که فرد می تواند برای آینده خود برنامه ریزی نماید و با استفاده از توانائیهای خود کیفیت زندگی را ارتقاء بخشد.

عوامل خطرساز در بروز بیماری آلزایمر

عوامل خطرساز در بروز بیماری آلزایمر به طور دقیق مشخص نگردیده است. اما در بررسی های صورت گرفته عوامل گوناگونی شناخته شده اند:

سن بالاتر از 65 سال، سابقه خانوادگی، سکته مغزی، سابقه ضربه شدید به سر،  بیماریهای عروق کرونر، کمبود فعالیتهای فکری، جنس مونث، کمبود ویتامین هایی چونA،E ، C،B12،B1 و اسیدفولیک، کمبود فعالیتهای بدنی و ورزش، سابقه افسردگی، استرس های روانی- اجتماعی مانند فوت همسر و بازنشستگی، افزایش کلسترول خون، مصرف دخانیات، سموم موجود در محیط زیست و … از این علل هستند.

اثرات بيماري آلزايمر:

معمولاً روند آسيب مغز در اين بيماري از حافظه کوتاه مدت شروع می شود و سپس با درگیر شدن قسمتهای مختلف مغز، طيف وسيعي از علائم متفاوت ایجاد می‌شود كه مي‌توان آنها را در سه گروه كلي طبقه بندي نمود:

اختلالات شناختی:

• ضعف در حافظه و فراموش نمودن مطالب

• اختلال در زبان ( بیان و یا درک کلمات)

• اختلال‌ در تفكر(بروز هذيان، آسیب در تفکر انتزاعی و ..)

• ناتوانی در قضاوت و استدلال

• اختلال در جهت‌يابي و وقوف به زمان و مكان

• اختلال ‌در تصميم‌گيري و حل‌ مسئله

• اختلال در يادگيري مطالب جدید

• كاهش توجه و تمركز

• اختلال ‌خواندن، نوشتن‌ و محاسبه

 

اختلالات خلقی/ روانی:

• آشفتگي و بي‌ثباتي خلق و تحريك پذيري

• ترس و اضطراب، افسردگي و يا دلمردگي

• از دست دادن لذتها وعلائق گذشته،

• ضعيف تدریجی عواطف

• شكاكي، سوءظن،  بدبيني‌ و بي‌اعتمادي

• بي خوابي و آشفتگي خواب

• خنديدن و گريستن يكباره ‌و بي‌دليل

• رفتار آشفته ‌و غیر قابل پیش بینی

• بي‌قراري ‌و پرسه‌زدن بي‌هدف و یا بي‌حركت يكجا نشستن

• سرگرداني و خارج شدن از منزل و گم شدن

• پرخاشگري و رفتار تهاجمي، لجبازي و مخالفت ورزي

• وابستگي شديد به مراقب ( او چون سايه شما میگردد)

• غروب زدگي (افزایش بیقراری در هنگام غروب)

• بروز رفتارهای وسواس گونه

• تكرار يك رفتار يا بیان يك عبارت به صورت مکرر

• برداشتن وسايل ديگران، اختلال در رفتارهاي جنسي

• تغییر تدریجی  شخصيت  بیمار

• مخفي و انبار نمودن وسايل يا خوراكي ها 

• كاهش ‌تعادل‌ فيزيكي و مهارت‌هاي‌ حركتي ‌و هماهنگي ميان آنها در راه ‌رفتن، غذاخوردن، لباس‌ پوشيدن ، ا ستحمام كردن

• بروز رفتارهاي بازداري نشده و ناپسند

اختلالات رفتاری : 

علائم هشدار دهنده عبارتند از:

1ـ اختلال حافظه

اختلال حافظه، در حدي كه در انجام فعالیتهای روزانه، مشكل ايجاد نماید. افراد معمولی ممکن است یک قرار ملاقات، اسم همكار و يا شماره تلفن دوستي را فراموش كنند و سپس بخاطر آورند. اما فرد مبتلا به بيماري آلزايمر اغلب مسائل (بويژه مسائلي كه اخیرا اتفاق افتاده) را فراموش می نمايد و هرگز هم بخاطر نمی آورد.

2ـ مشكلات در انجام كارهاي عادي 

فرد پر مشغله ممكن است گهگاهي حواسش پرت شود. مثلاً هويجي را كه براي استفاده در کنار غذای اصلی پخته است، بر روي اجاق گاز جا گذارده، تا پايان صرف غذا هم بخاطر نياورد. اما فرد مبتلا  به بيماري آلزايمر به تدریج توانائی پخت غذا (به شیوه سابق) را از دست میدهد و گاهی نیز فراموش می كند كه غذا خورده است.

3ـ ضعف بيان

براي همه افراد پيش مي آيد كه  در پيدا كردن لغات مناسب دچار مشكل شوند.ولي فرد مبتلا به بيماري آلزايمر گاهي كلمات ساده را از ياد می برد و لغات نامناسب جايگزين می کند،درنتيجه جملات او نامفهوم مي شوند. اشتباهات دستوري و ناتواني دنبال كردن يك موضوع از دیگر نشانه هاست.

 4ـ گم كردن زمان و مكان

بطور طبيعي گاهي اوقات ممكن است افراد  روزهای هفته، تاریخ روز و يا مقصدشان را فراموش كنند ولي دوباره با تمركز بياد بياورند. فرد مبتلا به بيماري آلزايمر ممكن است در خيابان راه خود را گم كند و نداند كه چگونه به آنجا رفته است و يا نتواند از آنجا راه خانه خود را دوباره پيدا نمايد .

5ـ ضعف يا كاهش قضاوت

ممكن است فرد مبتلا به بيماري عفوني مراجعه به پزشك را به تعويق بياندازند ولي بالاخره اين كار را انجام مي دهد. اما فرد مبتلا به بيماري آلزايمر نه مشكلاتش را درك مي كند و نه مراجعه به پزشك را ضروري مي داند. همچنين اختلال در تصميم گيريهاي ساده (مانند پوشیدن لباس هاي زمستاني در گرماي تابستان) از دیگر علائم هشداردهنده است.

 6ـ مشكلات در تفكر ذهني

گاه و بي گاه ممكن است افراد رسيدگي به حساب هاي مالیشان را مشكل بدانند، اما فرد مبتلا به بيماري آلزايمر به تدریج ارقام را  فراموش مي كند و نمي داند با آنها چكار كند.

7ـ جابجا گذاشتن اجسام

هر كسي ممكن است كه موقتاً كليد يا كيف پولش را سر جايش نگذارد. ولي فرد مبتلا به بيماري آلزايمر ممكن است اجسام را در جاهاي نامربوط بگذارد، مثلاً  گذاشتن اطو در فريزر و يا ساعت مچي در قندان.  

8ـ تغييرات در حالات  و رفتار

همه ممكن است گهگاهي غمگين و يا بد خلق باشند، اما در فرد مبتلا به بيماري آلزايمر خُلق بيمار ميتواند سريعاً‌ تغيير كند و بي هيچ دليل، آرامش به اشك و خشم تبديل شود.

9ـ تغييرات در شخصيت

به صورت طبیعی ممکن است شخصيت افراد با افزایش سن کمی تغيير نماید،‌ ولي تغییر شخصيت در فرد مبتلا به بيماري آلزايمر مي تواند شدیدتر باشد. اين تغييرات شامل سر در گمی، ترس و بدبينی ، منزوی شدن، بي تفاوتی و یا بروز رفتارهاي نامناسب است.

 10ـ از دست دادن انگيزه

بطور طبيعي افراد گاهي از كار خانه، فعاليتهاي شغلی و يا وظايف اجتماعي خسته مي شوند ولي در نهايت و پس از کمی استراحت دوباره انگيزه هاي خود را با می یابند، اما فرد مبتلا به بيماري آلزايمر ممكن است نسبت به وقايع و رويدادهاي محيط زندگي و خانواده اش كاملاً ‌بي تفاوت بنظر آيد.

 سایر علائم رفتاري هشدار دهنده:

•        عدم توجه به طرز لباس پوشيدن و نظافت شخصي

•        عدم توجه بيمار به نتيجۀ كار خود

•        مشكوك شدن بي‌دليل نسبت به اطرافيان

•        عصباني شدن و پرخاشگري ناگهاني و بي‌دليل كه قبلاً سابقه نداشته ‌است.

•        روي آوردن به الكل، موادمخدر يا سيگار و يا بالا بردن بي رويه مصرف آنها

•        ناگهان و بدون دليل گوشه گيري و كناره جويي كردن

•        كاهش رفت و آمد و مصاحبت با دوستان

•        تمايل بيشتر براي صحبت راجع به گذشته‌هاي دور به جاي وقايع اخير

•        تغيير در الگوي خواب مانند دير بيدار شدن هنگام صبح يا خوابیدن وسط روز

•        افزايش تعداد حوادث در منزل، مانند سوزاندن غذا، روشن گذاشتن گاز، اطو و …

•        غيرمنطقي شدن تفكر

•        تصادف هاي بيش از حد با اتومبيل

•        نمازخواندن بدون وضو، بدون حجاب، بدون توجه به قبله، يا فراموش كردن تعداد ركعتها

• عدم رعايت آداب اجتماعي و هرگونه تغيير جدي در عادات و رفتارهاي سابق

درمان:

به موازات پیشرفت های علم پزشکی و تحقیقات جدید خصوصاً در سال های اخیر چشم اندازهای تازه ای از امید به وجود آمده است. اما در حال حاضر فرآیند درمان بیشتر به معنای جلوگیری از پیشرفت بیماری و کنترل علائم و اختلالات روانی و رفتاری ناشی از آن می باشد.

مراجعه به پزشک متخصص مغز و اعصاب (نورولوژیست) جهت دریافت درمان دارویی و روانپزشک (اعصاب و روان) جهت کنترل اختلالات رفتاری توصیه می گردد. به علاوه می توان در کنار درمان دارویی از درمانهای تکمیلی و روش های غیردارویی همچون روان درمانی، گفتاردرمانی، کاردرمانی، هنر درمانی (به ویژه موسیقی، نقاشی)، ماساژدرمانی، رایحه درمانی(عطر اسطوقدوس، پوست لیمو) و اکسیژن درمانی استفاده نمود.

 مراقبت از خود و سلامت  جسمانی

اگر شما بیماری آلزایمر دارید ، مهم است بدانید که این تشخیص پایان زندگی نیست ، زندگی با بیماری دمانس(خردسودگی) به معنی اینست که شما زودتر از آنچه پیش بینی می کردید باید تغییراتی در زندگی خود بدهید . شما می توانید یک زندگی پر بارو سازنده با مراقبت از سلامت جسمانی و روانی خود با شرکت در فعالیت های لذت بخش و با گذراندن زمان با خانواده و دوستان  داشته باشید.

مراقبت از سلامت  جسمانی می تواند کیفیت زندگی شما را برای سال ها بهبود ببخشد.

• بررسی پزشکی منظم

• استفاده از دارو

• تغذیه سالم

• ورزش روزانه

• استراحت در هنگام خستگی

• عدم استفاده از مشروبات الکلی

 

مدارا با احساسات

بعد از دریافت تشخیص دمانس(خردسودگی) و بیماری آلزایمر ممکن است احساسات مختلفی را تجربه کنید، شامل:

• انکار (من دمانس ندارم)

• ترس از دست دادن افراد مهم در زندگی شما

• احساس تنهایی  به دلیل آنکه هیچ کس آنچه را که شما تجربه می کنید، درک نمی کند.

• آشفتگی بخاطر ناتوانی  در بیان مقاصد خود

• از دست دادن تصویری که از خود داشته اید

• افسردگی یا خشم در مورد تغییراتی که در زندگی شما در حال بوجود آمدن است.

 

احساساتی که تجربه می کنید طبیعی است. مهم این است که راه هایی را برای کنار آمدن با این احساسات پیدا کنید.

پیشنهادات زیر می تواند به شما کمک نماید:

• احساسات و تجارب خود را یادداشت نمایید.

• به یک گروه حمایتی بپیوندید. برای پیدا نمودن گروه در تهران با بخش آموزش انجمن آلزایمرایران (44694439) تماس بگیرید.

• با پزشک خود در مورد درمان مناسب صحبت کنید.

• مشاوره بگیرید.

• با فردی مورد اطمینان درباره نیازهای روحی خود درددل کنید.

• احساسات خود را با دوستان و خانواده خود در میان بگذارید.

• اگر احساس میکنید که دیگران شما را درک نمی کنند یا بخاطر بیماری به شما برچسب می زنند راههایی را برای مقابله با شرم از تشخیص بیماری بیاموزید.

تا زمانیکه می توانید به فعالیت هایی که برایتان لذت بخش است بپردازید.

• آيا بيماري آلزايمر همان دمانس(خردسودگی) است ؟

• علائم زودهنگام بيماري آلزايمر کدامند ؟

•  معمولا تباهی حافظه نشانه ای است که سبب مراجعه فرد به پزشک می شود و علاوه بر آن نقائصی در چندین قلمرو شناختی ادراک  دیده می شود.   

     علت بيماري آلزايمر چيست ؟

  هنوز علت بیماری آلزایمر مشخص نشده است ولی محققین در سراسر جهان مشغول تحقیقات می باشند تا علت یا علت های آنرا ریشه یابی نمایند.  ما فقط می دانیم که بعضی از عوامل مانند : سن بالا و پیشینۀ خانوادگی خطر ابتلا به بیماری را بیشتر می نماید. در ايران چند نفر به بيماري آلزايمر مبتلا هستند ؟آمار دقیقی در ایران وجود ندارد ولی تخمین زده می شود حدود 300،000 تا 450،000 نفر مبتلا باشند. آيا بیماری آلزایمر درمان دارد؟ به موازات پیشرفت های علم پزشکی و تحقیقات جدید خصوصاً در سال های اخیر چشم اندازهای تازه ای از امید به وجود آمده است. اما در حال حاضر فرآیند درمان بیشتر به معنای جلوگیری از پیشرفت بیماری و کنترل علائم و اختلالات روانی و رفتاری ناشی از آن می باشد.مراجعه به پزشک متخصص مغز و اعصاب (نورولوژیست) جهت دریافت درمان دارویی و روانپزشک (اعصاب و روان) جهت کنترل اختلالات رفتاری توصیه می گردد. به علاوه می توان در کنار درمان دارویی از درمانهای تکمیلی و روش های غیردارویی همچون هیپنوتراپی ، روان درمانی، گفتاردرمانی، کاردرمانی، هنر درمانی (به ویژه موسیقی، نقاشی)، ماساژدرمانی، رایحه درمانی(عطر اسطوقدوس، پوست لیمو) هومیوپاتی(درمان با داروهای گیاهی) و  یا اکسیژن درمانی استفاده نمود.   چگونه انجمن آلزايمر مي تواند به من کمک نمايد ؟  انجمن آلزایمر ایران، در زمینه های مختلف مانند تشخیص، درمان ، حمایت، مراقبت و آموزش فعالیت دارد   در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر باانجمن آلزایمر روابط عمومی  44630652   تماس بگیرید