دلبستگي  

يكي از مهمترين ويژگي هاي انسان توانائي در شكل دادن به روابط بين فردي و حفظ آن است . اين روابط كه براي هر يك از ما جهت حفظ بقاء ، توليد مثل ، عشق ، شغل و … كاملاٌ ضروري است ، شكل هاي مختلفي به خود مي گيرد ، اما رضايت بخش ترين اين روابط با خانواده ، دوستان و نزديكان صورت مي گيرد . اين چرخه رواني از طريق يك پيوند عاطفي اتفاق مي افتد كه به آن دلبستگي مي گويند .

منظور از دلبستگي در اين بحث و در روانشناسي رشد به پيوند هيجاني كودك و مراقبش ( مادر ) اطلاق ميگردد، برخي محققين روانشناسي رشد معتقدند ، دلبسته شدن كودك به مادرش در نخستين سال زندگي مبناي محكمي براي رشد بعدي او فراهم مي آورد . كودك با غان و غون كردن ، لبخند زدن و سينه خيز رفتن سعي مي كند مادر را نزديك خودش نگه دارد . به اين صورت كودكان بخصوص در شش ماه دوم زندگي نشانه هائي از دلبستگي را به افرادي خاص نشان مي دهند . شخصي كه كودك به او وابسته مي گردد ، تكيه گاه دلبستگي ناميده مي شود .

سبك دلبستگي ، يكي از مهمترين عوامل موثر در تعاملات بين فردي است كه در دوران كودكي فرد شكل گرفته و با توجه به محيطي كه در آن تحول يافته است ، در سنين بعدي ادامه مي يابد. نظام دلبستگي هم در روابط كودك – والد و هم در روابط عاشقانه بعدي فعال هستند ، يعني در طفوليت ، كودكي و بزرگسالي روابط دلبستگي تاثيرات قدرتمندي روي رفتار ، شناخت ها و هيجانات دارند .

دلبستگي فرد ، شامل دلبستگي هاي ايمن ، نا ايمن اجتنابي ، نا ايمن اضطرابي– دو سو گرا تاثير فرا گيري بر روابط او با افراد ديگر دارد . افراد مختلفي كه به سبك هاي دلبستگي متفاوتي دارند ، تجارب متفاوتي از روابط عاشقانه را تجربه مي كنند .

افراد ايمن ، اغلب احساس راحتي ، اطمينان و اعتماد به ديگران دارند و صميميت و گرمي و دوست داشتني بودن خود را در برخورد هاي اول با ديگران نشان مي دهند .

افراد اضطرابي ،در جستجوي صميميت هستند ، انها دائم نگران قطع ارتباط با ديگران هستند و آن را پيش بيني مي كنند.

افراد اجتنابي ، صميميت را با از دست دادن استقلال يكي مي دانند و دائم تلاش مي كنند نزديكي و صميميت با ديگران به حداقل برسانند .

افراد دو سو گرا ، درماندگي و پريشاني قابل توجهي حين جدائي از خود نشان داده و معمولاٌ سعي مي كنند اين ارتباط قطع نشود ، اما در عين حال باز آرامش و تسكين از ديدار با محبوب به آنها دست نمي دهد . اين افراد نسبت به برقراري ارتباط با ديگران بي اعتماد هستند و در عين حال خواهان روابط با ديگران هستند ، تلاش مي كنند خود را با ديگران وفق دهند و در همين حال ممكن است به سرعت با آنها دچار اختلاف شوند، دائم ديگران را طرد مي كنند، زود عصباني مي شوند . دائم احساس بي اعتمادي مي كنند ، اين افراد بيش از اندازه خواهان رابطه و صميميت هستند، اما زماني كه به آنها براي ايجاد رابطه و صميميت نزديك مي شوند و اجازه نمي دهند به وي خيلي نزديك بشويد اين در حالي است كه خواهان صميميت هستند ، ولي از آن فرار مي كنند و به طور دقيق نمي دانند چقدر مي خواهند شما به آنها نزديك و صميمي شويد . اين افراد اگر شانس بياورند و با كسي ازدواج كنند كه سبك دلبستگي اش ايمن باشد احتمال اينكه به مرور زمان سبك دلبستگي شان تغيير كند و ايمن بشود زياد است .

دكتر محمد جواد حريري ، پزشك ، هيپنوتراپيست ( هيپنوتيزم درمان گر ) هيپنوتيزم  بيدارباليني ايران